Tweede leven voor Café Zomerlust

22
08
2010

Café Zomerlust begint aan een tweede leven

Als kind wist hij het al: “Ik wil een eigen zaak.” En eigenlijk wist hij toen ook al dat dat Café Zomerlust zou zijn. Gijs van Esch (29) is sinds een paar maanden de nieuwe uitbater van het café aan de Oisterwijksebaan. Voor hem is het een beetje thuiskomen, want hij is een paar honderd meter verder geboren en opgegroeid. Back home dus.
Gijs van Esch is gastheer in hart en nieren. Heeft ervaring opgedaan in verschillende buitenlanden: Curacao, Italië, Oostenrijk en West Palm Beach in de Verenigde Staten. En daarna in Nederland, de laatste tijd bij Voskes aan de Korte Heuvel. De buitenlandbagage die heeft hem veel gebracht: “Je leert jezelf goed kennen, je wordt er sterk en volwassen van als je op je eentje in het buitenland aan de slag gaat. Ik heb mijn leven uitgestippeld,” zegt hij. “Eerst veel ervaring opdoen en dan voor mijn dertigste een eigen zaak, dat was het plan.” Dat is gelukt, want in november wordt hij dertig. Perfecte timing dus.

Het nieuwe Zomerlust is een paar maanden open. De eerste avond had rustig “proefdraaien” moeten zijn, maar het vergrote terras zat meteen bomvol, dus ging Gijs de volgende dag maar meteen helemaal open. Zes dagen in de week, op dinsdag dicht. Hij heeft veel plannen, maar wil alles wel stapsgewijs doen. Hij wil graag de sfeer vasthouden die hij als kind kende, toen hij op zondag warme chocomel kwam drinken bij Tejo, na een frietje van Van Gool. “Ik wil graag een kindvriendelijk café. Daarom leggen we een speeltuin achter het café. Zomerlust moet verder een buurtcafé en een passantencafé zijn en dat lukt nu al een heel eind.”

Hij heeft een bescheiden lunchkaart die gaandeweg wordt uitgebreid en het is de bedoeling dat het uitbreidingsplan van Tejo Kromhout om er ook een eetcafé van te maken over een poos wordt uitgevoerd. “Ik ben van plan om dan veel met biologische en streekproducten te gaan werken. Groente  van ’t Rooi Bietje dat hiernaar toe komt. Andere producten van boeren en tuinders in en om ’t Groene Woud. Het zal geen sjiek restaurant worden, maar een goed eetcafé. Simpel en goed, dat is mijn motto,” zegt Gijs.

Maar dat is toekomstmuziek. Eerst gewoon een goed en gezellig café voor de buurt en andere mensen, voor wandelaars en fietsers. Langzaam opbouwend met activiteiten zoals b.v een vaste avond met live muziek of andere activiteiten. En met feesten of bruiloften,  de eerste twee trouwfeesten heeft hij al binnen. Er komt een openingsfeest òf op zijn dertigste verjaardag in november of in januari als Zomerlust 75 jaar bestaat.

O ja, nog even dit: Iedereen vraagt aan Gijs wat hij met de mooie es voor zijn café gedaan heeft. Ernstig geknot. “Nee, dat hebben wij niet gedaan, maar de gemeente. De boom is ziek. De kans bestaat dat hij nieuw uitschiet.” Laten we het hopen want zeg nou zelf: wat is toepasselijker dan een es voor het café van Gijs van Esch?

One apple a day...in Tilburg

22
08
2010
iCentre opent vestiging in Tilburg Zaterdag 4 september 10% korting op alle Macs TILBURG – iCentre, Apple Premium Reseller, opent zaterdag 4 september om 9.30 uur de deuren van haar nieuwste vestiging in het centrum van Tilburg. De winkel aan de Heuvelstraat 90 is de veertiende vestiging van iCentre in Nederland. iCentre gaat met haar succesformule nu ook de harten van de Tilburgers verwarmen. Op de openingsdag krijgen klanten 10% korting op alle Macs. De eerste twee weken na de opening zijn er diverse feestelijke acties en aanbiedingen, waaronder de kans op het winnen van één van de 25 iPod nano’s en 25% korting op diverse producten. De winkel zit in een compleet gerenoveerd hoekpand in dé winkelstraat van Tilburg en is uitgevoerd volgens het nieuwste Apple Store winkelconcept. Zowel particulieren als professionals kunnen hier naar hartenlust alle Apple producten zelf uitproberen, demonstraties krijgen en advies inwinnen. iCentre is gespecialiseerd in alles wat met Apple te maken heeft en biedt het complete assortiment, waaronder de Mac, iPod, de nieuwe iPad en iPhone. Hier horen tevens accessoires bij, met een ruime sortering aan software, printers, tassen, koptelefoons en speakers. Het personeel van iCentre is Apple gecertificeerd, weet alles over de laatste ontwikkelingen en bezit de passie om bezoekers te inspireren en enthousiasmeren voor de wereld van Apple. Een wereld die uitnodigt, uitdaagt en prikkelt. Storemanager is Tilburger Imco Remijn, zelf van jongs af aan al een fan van het merk. ,,Apple producten zijn eenvoudig in gebruik en erg leuk om mee te werken. Ik heb de kans om hier te werken dan ook met beide handen aangegrepen. Deze winkel is een grote aanwinst voor ‘mijn’ stad en ligt op een hele mooie locatie. Ik werk hier samen met een groep collega’s, die net zo enthousiast zijn als ik. Dus wij staan er helemaal klaar voor: Witte gij d'n Heuvel 90? 4 september gaoget iCentre beginnen! En dè gomme viere.’’ Openingstijden De winkel aan de Heuvelstraat 90 is geopend op maandag van 13.00 tot 18.00 uur, dinsdag t/m vrijdag van 9.30 tot 18.00 uur - met op donderdag koopavond tot 21.00 uur - en zaterdag van 9.30 tot 17.00 uur.

Onverwachte vrienden

31
07
2010

Onverwachte vrienden

(Door Lout Donders)

 Moraalridder. Zo voel ik me soms wel als ik ga zitten voor het maandelijkse stukje voor onze prachtige Buurtkrant. Moraalridder met een vingertje. Want er valt altijd wel iets te mopperen. Als het niet tegen de gemeente is, dan wel tegen de mensen die Moerenburg bevuilen met hun afval. Als die een keer niet het haasje zijn, zijn het wel de stratenmakers die te beroerd zijn om de derde tegel die ook scheef ligt, recht te leggen omdat dat niet op hun opdrachtbriefje staat. En als die een keer niet het probleem zijn, is het wel het verkeer in de wijk. Of zo.

Een nieuw seizoen, nieuwe ronde, nieuwe prijzen. Dit keer maar eens een positieve bril op. Er komen nog buurtkranten genoeg om van koers te veranderen als dat nodig mocht zijn.

Positief: we hebben een nieuw buurtcafé. Tejo (ja: Tejo, niet Theo) is pensionado geworden na vele tientallen jaren Zomerlust. Tejo gaat, Gijs komt. Gijs heeft leuke plannen en komt uit de buurt. Is dat leuk of is dat leuk?

Positief: op sommige plekjes in Moerenburg is al te zien dat er gewerkt wordt aan de toekomst. Nieuwe wilgen, nieuwe aanplant.

Positief: het eerste stuk van een nieuw pad langs het kanaal is zomaar uitgerold door een asfaltmachine, kan straks best leuk worden als de bouwvakkers van de Werf weg zijn.

Positief: het was een stuk rustiger met het verkeer in de JPC, vanwege de brug. Hulde, drie maal hulde aan de vrachtwagenchauffeur die de fietsbrug er bijna uit heeft gereden. Kijk, in principe ben ik tegen het kapot maken van spullen. Zeker van spullen van anderen of van ons allemaal, zoals een brug. Maar ook principes kunnen een andere kant hebben. De vrachtwagen die de brug een paar centimeter verplaatst heeft, heeft er wel voor gezorgd dat de weg langs het kanaal moest worden afgesloten voor doorgaand verkeer. En aangezien bij de gemeente blijkbaar verordonneerd is dat de reparatie best wel even kan wachten, lag hij er maanden kapot bij. Gevolg: dicht voor auto’s. Hoera, hoera!

Geen auto’s meer die bij het zien van enige vertraging op de Ringbaan of de Bosscheweg de sluiproute nemen. Vrachtwagenchauffeur: duizendmaal dank. Als ik je adres krijg, stuur ik een kaartje. Zomaar een onverwachte vriend erbij. Ik weet niet hoever de reparatie is als dit stukje verschijnt, maar met terugwerkende kracht zou ik wil zeggen: gemeente, doe maar rustig aan. Wij hebben keine Eile.

De verkeersafwikkeling vanwege de nieuwkomers in De Werf is nog steeds niet duidelijk. De kapotte brug heeft wel al keihard laten zien dat het voor de verkeersdruk in de wijk prima is, als het doorgaand verkeer verjaagd wordt. Met borden, met eenrichtingsverkeer, maar het beste met een kapotte brug. Soms is het leven simpel.

Nieuwe journalistiek ?

17
07
2010

Is dit nieuwe journalistiek? Op de site van de Telegraaf staan de aantekeningen van de verslaggever die bij Wes en Yo was:

League

nu heb je het belangijkste wat er te winnen vbalt; de liefde van een viyw

jessey, die ovehandigdfe dringen, weggegeven brioer Xavier, huilen op zon moment realiseer je dat je je vader echt mist.

Champions League

WEes; champioins leagen gewonnen, wek bijna maar belangrijkste het hart van deze vrouw ghewonnen

erg emo

honderden mensen op de been

kaarsje voor Yp's vader Xavier

dienst in Engels half Italiaans

zo heet in de kerk, flesjes water water uitdelen, BLOEDHEET

schriftlezingen, christian broer Yo en een van haar zusjes deborah twee broers wesley gesroken jeffrey en rodney

Frogers en zoons, ali b, van der vaart, 5 voetballers en vrouw van Inter Milaan ze hadden alleenmaar oog voor elkaar

toen ze wareb getrouwd luid applaus

Primeur

22
06
2010

Alles is relatief. Dat geldt ook voor primeurs. Een primeur is een primeur als niemand het nog gemeld heeft. Ons buurtcafe is gered. Zomerlust is verkocht Na talloze jubilea houdt Theo Kromhout er mee op. En een buurtgnoot neemt het over. Gijs van Esch, gepokt en gemazeld in de wijk, op de Antillen en bij Voskes. Klein nieuws, maar daarom niet minder belangrijk. En ik zag 'm vandaag praten met mensen van Brand. Als dat toch eens waar zou zijn. Hoef ik nooit meer bier in huis te halen...

Broertje

26
03
2010

Het was lang stil hier. Eerst een woestijnreis, daarna -afgelopen zondag- het overlijden van mijn broertje. Ben veel aan het schrijven, maar vooral vor mezelf en voor morgen bij het afscheid. Het zijn trieste dagen. Veel warme woorden van veel lieve mensen. Doet goed, maar het helpt nog niet tegen het verdriet. We waren met zijn tweeën en nu ben ik alleen. Leeftijden doen er dan niet toe. Broertjes zijn broertjes voor het leven. Verwarring en verdriet vechten met elkaar.

Louterende Lauden

20
02
2010

“Vanmorgen even bij de achterburen geweest.” Als ik dat thuis zeg, weten ze precies waar ik was. Bij de Trappisten. Een paar keer per jaar. Zomaar even.
Het kan niemand ontgaan in onze wijk. Het klokje van Koningshoeven. Om even voor vieren ’s morgens vroeg en tegen zevenen, als de zon aan het opkomen is. Al bijna 130 jaar klinkt dat over Moerenburg dat op dat tijdstip ontwaakt of zich uitrekt voor een nieuwe dag. Op 5 maart 1881 gebeurde dat voor het eerst, daar op die plek.
Af en toe, heel af en toe, krijg ik de geest en zie ik het licht. Dan schiet ik mijn bed uit, snel aankleden en hup naar de Trappisten, ofwel de ‘Cisterciënzers van de strikte observantie’'. Douchen kan later, volgens mij doen mijn gastheren dat ook niet op dat moment. Meestal tegen zevenen, voor de lauden (het morgengebed), een enkele keer tegen vieren voor de metten (de nachtwake). Er is geen mooiere manier om de dag te beginnen. Als de poort in alle vroegte wordt opengemaakt, sluiten direct de rust en sereniteit zich als een warme deken om je heen. Alsof de wereld stilstaat, alsof de muren van het klooster en de kloostertuin de hectische, snelle, onverdraagzame buitenwereld buitensluit of zelfs even stilzet.
Eenmaal binnen, via een klein zijdeurtje, is het altijd eventjes fris in de imposante en tegelijk sobere kerk. Je neemt een gebedsboek of je gaat gewoon ergens in de koorbanken zitten. Klokslag zeven uur komen de paters binnen en zingen hun gezangen. Het maakt rustig. Zo wordt hier de dag ingezet, 365 dagen per jaar. Wel wat anders dan muesli, espresso, twee of drie kranten en ‘hup’ weg naar de baas.
Of je nou in God gelooft, in Boeddha, Peerke Donders, de paus, de paashaas of in jezelf, het maakt niet uit als je daar zit. Iedereen is welkom en iedereen is gelijk. Zo voelt het. En dat in onze eigen achtertuin. Mooi hè ?

Trots op Tilburg?

25
01
2010

Trots op Tilburg? Hm, vaak wel, soms ook heel erg niet.

Jan, zeker nu! Welke Jan? Melis? Hamming? Of een van mijn buurmannen die Jan heten? Doen die mee dan? Loes misschien van de Tilburgse Volks Partij? Of Veerle die heur haar in de kleur van de SP-tomaat draagt. Marjo misschien, die zin heeft in een nieuwe toekomst.

Hans? Oh nee, dat kan niet meer. Die heeft, nadat hij Ruud eindelijk heeft laten struikelen, ook zelf zijn biezen gepakt. Jammer, zulke mensen moeten ook een keer de kans krijgen, dan wordt duidelijk wat ze kunnen en wat ze niet kunnen. Opluchting wel, want hij wilde –geloof ik- het draaiend huis meteen slopen. Dat blijft dus behouden? Of de VVD, die –blijkt op de affiches- wel tot twee kunnen tellen. Voorwaar! Minder regels, o.k., maar twee zijn er wel heel weinig vrienden! Hier en daar wat regels maakt het leven wel draaglijk.

Natuurlijk gaat de chef van Donlog stemmen voor een nieuwe gemeenteraad. Want wie geen gebruik maakt van zijn of haar stemrecht moet later ook niet zeuren, heeft geen recht van spreken en weet niet wat hij laat schieten. De Donlog-chef was regelmatig in landen waar ze niet wisten wat een stembus was. De mensen daar begrepen me niet als ik zei dat er bij ons ook veel mensen thuis blijven. Gaan dus!

Lees verder

Rechtsdraaiende Cityring

06
12
2009

Kan iemand mij vertellen wat het nut is van de Cityring in Tilburg, los van de nieuwe straatbekleding, straatlampen en zo? De rechtsdraaiende Cityring. Volgens mij net zo'n onzin als rechtsdraaiende yoghurt. Trots meldt de stad op borden dat ie zo goed als klaar is. In elk geval wat de verkeersstroom betreft. Ik snap er niks van. Moest gisteren een boek ophalen bij Livius, de leukste boekhandel van de city. Drie kwartier onderweg geweest, omdat we met zijn allen rechtsom moeten. Ik weet niet of het de bedoeling is, maar mij jagen ze zo wel weg uit ' de city'  die trouwens wat mij  betreft gewoon ' de stad'  heet.

Peerke terug in Suriname

22
11
2009

Afgelopen week in Suriname geweest. Het was mijn vijfde keer alweer! Dit keer voor de première van onze film daar. Het was een mooi feestje. Tropische temperaturen, met een sapje erbij. Een kerk omgebouwd tot theater. Paar honderd genodigden. De president kon niet komen, die was in Rome. Maar er waren genoeg andere interessante mensen. Hiermee is ons verhaal rond. Peerke Donders begon zijn leven in Tilburg en eindigde in Suriname. Onze film begon in Tilburg en is nuj ook in Suriname waar hij op alle televisiezenders komt. De kranten schreven enthousiast. De bezoekers van de voorstelling in Paramaribo waren trots, ontroerd en vertelde dat ze blij waren dat ze nu 'het hele verhaal' over Peerke Donders kennen. Dat is een compliment, op de eerste plaats voor de inhoudelijke mensen: Ellen van Kempen, Anne-Marie van Oosteren en André van Dongen. Maar uiteindelijk voor de hele crew, hier en daar. Het zit er nu echt op. De klus is klaar. Het was weer fijn om even daar te zijn.

Geen tegel voor Ruud

10
11
2009

Soms spreek je wel eens iemand. Onze stad viert feest, want tweehonderd jaar geleden gesticht. Er gebeurt van alles. Dat het gevierd moest worden was mede een idee van de inmiddels werkeloos thuis zittende Ruud Vreeman. Althans hij omarmde het idee met zijn hele postuur. Een van de uitingen is een klein raar straatje waar niemand ooit komt, dat plotseling Wall of Fame heet en waar de Groten der Tilburgse Aarde in een tegel worden vereeuwigd. Nauurlijk zou de burgemeester er ook een krijgen want hij vndt dat een stad iets moet doen met haar historie en haar 'hier en nu' . Zo heb ik hem dat vaak horen zeggen. Nou, mooi niet. Het schijnt dat de tegel met zijn handtekening never ever daar komt te liggen Hij is wel al gemaakt, dat betonnen ding. Maar in dat rare straatje krijgt hij gen plek Hij schijnt hem te krijgen voor zijn tuin van zijn huis in Tilburg...maar of ie daar nog lang woont?

Vriend aan de muur

01
11
2009

Het werk zit erop: de film is klaar en het Peerke Donders Paviljoen is geopend. Jaren werk met veel bewogen en betrokken mensen. Nog de première in Paramaribo volgende maand en dan is het echt gedaan. Even rust, even geen grote projecten. Maar wel op afstand betrokken bij de Stichting Peter Stigter aan de Muur . Want een mens moet een beetje van zijn talenten en/of energie inzetten voor een goed doel. Toch? Als het enigszins kan. Over twee weken wordt de stichting officieel gelanceerd, maar de site vertelt al veel. Ik zeg: bestellen maar die kunstwerken. Kan via de site, maar ook via een mailtje aan mij, meneer de voorzitter zelf.

Tilburg is het beu

28
10
2009

Collega Toine van Corven is het beu, net als ikzelf en net als veel andere mensen in deze stad. Actie dus. Zijn oproep:

Tilburg van beu naar beter
 
“Het huidige verziekte politieke klimaat schreeuwt om een nieuw normbesef.”
Zo luidt de eerste regel van een manifest dat zondag 25 oktober door meer dan honderd bezorgde inwoners van Tilburg is opgesteld.
Het manifest is een protest tegen verdere verloedering van de plaatselijke politiek.
Het is gericht aan alle Tilburgse politici, ongeacht hun partij.
De leden van de gemeenteraad buitelen al geruime tijd over elkaar heen op een manier die de stad grote schade toebrengt.
Naar buiten toe krijgt het imago van Tilburg daardoor een enorme deuk, en in de stad raken de onderlinge verhoudingen steeds ernstiger verstoord.
 
Tilburg is het beu.
Tilburg verdient beter.
 
Ga naar
www.tilburgvanbeunaarbeter.nl en sluit je aan!

Meneer de burgemeester

24
10
2009

Zo we hebben hier bijna geen burgemeester meer. Lang leve de politiek. Iets verzwegen, vanwege het gevoel van een dodelijk dilemma. Het was allemaal niet zo fraai wat er gebeurde, ofschoon dat gezeur over Midi ook wel heel erg uitvergroot wordt: kijk eens wat er nu staat voor een theater, daar kan de stad trots op zijn en in het licht van de eeuwigheid vallen de kosten best mee. Maar het ging niet meer om het theater. Welnee. Maar hoe dan ook, onze burgemeester heeft vanmorgen de handdoek ik de ring gegooid. Jammer. We hadden een burgemeester van statuur. Een man die echt een vriend van de stad geworden is. Een man met visie. Een man die door muren gaat. Een man die in korte tijd veel voor elkaar heeft gekregen. Eigenlijk een man waar deze stad heel blij mee zou moeten zijn na zijn bestuurlijk wat bleke voorganger. Het besluit om hem weg te sturen is democratisch genomen, daar hebben we het mee te doen. Maar wat dwars zit, is dat de firma Fortuyn Vooruit nu met de eer gaat strijken. Consequent met modder gooien lijkt te werken.

Uithijgen

12
10
2009

Gisteravond op en neer met een taxi van Tilburg naar Hilversum, voor een gesprekje met John Jansen van Galen in ' 'Het Oog'. Dat was het dan, een weekeind vol met "Peerke Donders, zijn leven, zijn brieven". Talloze media gesproken. Altijd interessant als je zelf in dat vak zit. Het ANP dat m'n naam eerst verkeerd schrijft. De fuikvragen waarvan je vantevoren al weet waarom ze gesteld worden waar het heen gaat: " Toch ook een beetje een rare man, die Peerke Donders...." Het was leuk. Samen met niemand minder dan Cynthia McCleod naar de bios. Zij zach zichzelf voor het eerst op dat grote doek. Raar als je dan tussen verder 'heel gewoon publiek'  zit. Mensen die gewoon komen uit interesse. Ze reageerden positief. In het Oog dook Cyntia ook even op. Zo spreek je elkaar nog eens. En nu overt tot de orde van de dag. Ook leuk.